One day I'm gonna fly away...

 

یکم داره تعداد پست های قرمزم میره بالا! منظورم همون پبشنویس هاس! و این اصلا با خلق و خوی بی پرواییِ من جور نیست! اما واقعا نمیدونم چی باعث شده حتی اینجا هم بترسم از لحظه های دو نفره ام بنویسم! فکر کنم به خاطر ِ اینه که نمیخوام زیاد درگیر ماجرا باشم یا شایدم به دوامش اعتمادی ندارم! نه میخوام ورود کسی رو جشن بگیرم و نه وقتی روزی به هر دلیلی نبود عزا داری راه بندازم! از طرفی وقتی میبینم روزام دوست داشتنی تر شدن دلیلی نمیبینم که مانعش بشم! 

همین که هفته ای یه روز برای چند ساعت کنار همیم و حواسمون از دغدغه هامون پرت میشه، یا گاهی اگه وقت داشته باشم یا وقت داشته باشه ایده های عجیب غریب خلق کنیم برای سورپرایز یا ترکوندن همدیگه، یا این که سعی میکنیم همدیگه رو درک کنیم، همین که آرامش همدیگه رو بخاطر خودخواهیمون نمیگیریم، همین که فقط دو تا دوستیم حتی اگه بعضی روزا انقدر درگیر باشیم که یه مسج هم بینمون رد و بدل نشه، اصلا همین معمولی بودنی که خاصه، همینا کافیه. میدونین، وقتی پای دوست داشتن و اینا وسط نباشه همه چیز خیلی راحت تره، یعنی برای من که این جوریه، احترام و ارزش رو ترجیح میدم به عشق این چیزا.

خیلی خوبه که هردومون واقعا خودمونیم و نقش بازی نمیکنیم، این که اخلاقا و عادت هایی که شاید بد باشن رو از هم قایم نمیکنیم، این که همین که هستیم رو میپذیریم و از همدیگه توقع تغییر نداریم،اینکه میدونیم رابطمون یه روزی یه جایی به آخرش میرسه اما نه منتظر اون روزیم نه بهش فکر میکنیم نه حتی ازش میترسیم، مهمتر از همه با این که کلی کمی و کاستی داریم اما هیچ چیز منُ یاد رابطه ی قبلیم نمیندازه خیلی خوبه...

نمیدونین برای من چقدر باحاله وقتی تازه از پیشش اومدم میبینم و تو Line ازش وُیس مسج دارم و وقتی پلی میکنم میبینم یه قسمت از یکی از آهنگای قدیمی و خنگ شهرام شبپره رو فرستاده بعدش یه آهنگ جواد که حتی نمیدونم خواننده ش کیه! و بعدتر از اون One day آرش! اصلا خیلی خوبه این رابطه ی خنگ و اسگلانه  :دی

 

/ 0 نظر / 16 بازدید