مرسی کلی 12.12.12 :)

 

همیشه باید خوب باشم و این لبخند زشت و کج و کوله م که دیگه حالم ازش به هم میخوره از بس که یه وریه رو روی صورتم فیکس کنم.

این بار ولی یکی دیگه از اون ضربه های کاری بود. کمرم نشکست، در واقع قطع شد... اما با باید ها که نمیشه جنگید و خوب موند! باز باید ترمیم شه و بره تو بایگانی...

بعد از خوندن این پست میس استار دوست داشتنیم، یه مسج نوشتم با 12 تا :-* و پایینش نوشتم به مناسبت 12.12.12 ، یه دور کانتکتمُ نگاه کردم... و هیچ کس تیک دار نشد! قبل از اینکه بغضم خفه م کنه از اول یه بار دیگه یه مدل دیگه همه ی اسم ها رو نگاه کردم... من یه خاله ی فوق العاده دارم، یه عمه ی دوست داشتنی، یه دوست بی نظیر مجازی که شماره ش اومده تو لیستم، چندتا دوست خیلی خیلی قدیمی که خیلی وقته از هم بی خبریم ... خب این همه تیک :)

حالا بهترم و آماده تر. هر چیزی میخواد پیش بیاد. بی پروا هنوزم بی پرواس و نمیترسه ...

 

 

 

  
نویسنده : بی پــروا ; ساعت ۳:٤٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٢ آذر ۱۳٩۱
تگ ها : دیلی