باز هم این منم که باختم...

 

باید باشه.

بایدِ بایدِ باید یه نفر باشه، توقع زیادی ازش نیست. فقط شماره ش تو گوشیم سیو باشه. شماره ش باشه که الان همه ی این بغض لعنتی و حس نفرت از خودم و تو یه مسج خالی کنم و فقط بگم "بی پروا، به رسم تمام این مدت اخیر، باز هم رید. "

ری اکشنش مهم نیست. اصلا مسجمُ به هیچ جاشم حساب نکنه. درک و هم دردی و هیچ چیز دیگه هم نمیخوام.

فقط باشه.

فقط یه حضور لعنتی...

 

  
نویسنده : بی پــروا ; ساعت ۱۱:۱۳ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۱ آذر ۱۳٩۱
تگ ها : لعنتی ، دیلی