:)

 

هیچ چیز بهتر از یه حضورِ مطمئن و آرامش بخش نیست.

آرامشی که با وجود کیلومترها فاصله هیچ چیز نمیتونه ذره ای ازش کم کنه.

اصلا حرفام جمله نمیشن! فقط یه لبخند از تهِ دل، که خودش به تنهایی گویای همه چیز هست... :)

و باز هم مرسی خدای مهربونم، مرسی که هستی، مرسی که تلخی ها رو با همین شیرینی های کوچولو ولی فوق العاده خواستنی کردی :)

 

P.S : دفعه قبل 46 روز طول کشید، قرار بود این بار کمتر باشه، ولی با سنگین تر شدن یهوییِ کارش احتمالاً حالا حالاها ادامه داره... تا حالا 24 روز گذشته و انگار به طرز عجیبی من قوی تر شدم..!

 

  
نویسنده : بی پــروا ; ساعت ۱:٤٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۱ آذر ۱۳٩۱
تگ ها : آی دُنت نُ ، :)