SORRY...

 

یه جور عجیب و عمیق غمگین شدم و دلم گرفت. حتی برای چند دقیقه ی طولانی خیره شده بودم به جایی که نمیدیدمش. یاد تعهدم به خودم افتادم... لپتاپمُ بستم و رفتم تو ماگ دوست داشتنیم شکلات داغ تلخ درست کردم. به محض اینکه طعم تلخ شکلات رسید به لبم بغضم شکست! زحمت خوردنشُ دادم به کیتی. نشستم رو تختم... تمرکز کردم و همه ی اون حس های لعنتی رو از خودم دور کردم و حتی تو تصوراتم از کره ی زمین انداختمشون بیرون! لپتاپمُ که روشن کردم دیگه دلم نمیخواست که وبلاگمُ حذف کنم یا کامنتیگُ برای همیشه ببندم.

فقط میخوام از همه ی دوستایی که اون کامنتُ دیدن عذر خواهی کنم... ببخشید بلاگم باعث جملاتی رو ببینید که شاید دوست نداشتید هیچ وقت بخونیدشون...

 

  
نویسنده : بی پــروا ; ساعت ٩:٥٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٢ فروردین ۱۳٩٢
تگ ها : آی دُنت نُ